Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Κοινοποίηση

Γεωργίου Χρυσόστομος

Ένας οραματισμός, φίλες και φίλοι, της επομένης της κρίσεως τούτης που βιώνουμε σήμερα προάγει την εξέλιξη της ζωής και κυρίως δίνει νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη. Οι ορθώς βουλευόμενοι, οι λογικά και νηφάλια σκεπςτόμενοι, είναι οι οραματιστές και οι δημιουργοί μιας καλύτερης επόμενης μέρας και μιας ευρωπαϊκής προοπτικής που θα είναι αντάξια των προσδοκιών μας αλλά και κυρίως της νέας γενιάς. Είναι γεγονός, σύμφωνα με τους επαΐοντες, ότι η κρίση αυτή θα μας κληροδοτήσει ένα σωρό δεινά που πρέπει να αντιμετωπίσουμε, αν θέλουμε φυσικά να επιβιώσουμε, διαφορετικά έχω τη γνώμη ότι θα βρικολακιάσουμε και θα καταστραφούμε ολοκληρωτικά.
Τούτη την πανδημία τη θανατηφόρα θα την αντιμετωπίσουμε αργά ή γρήγορα και μένοντας στα σπίτια μας και οπλισμένοι καλά με την αρετή της υπομονής, καθόσον μια σχετική επίδειξη αυτής της αρετής σε κάθε περίσταση επιβεβαιώνει και αποδεικνύει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα άτομο και ένα λαό μεγάλης αρετής. Θέλοντας και μη τις κοινές συμφορές και τις ατυχίες μόνον μ΄ αυτό το όπλο και από κοινού μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε. Άλλωστε, η αντιμετώπιση αυτή είναι και προϋπόθεση της σοφίας και συγχρόνως και χαρακτηριστικό της. Του λόγου τούτου το αληθές επιβεβαιώνεται και από μια αρχαία γνωμοδότηση που υποστήριζε ότι: «Τας δαιμόνων τύχας, όστις φέρει κάλλιστ΄ ανήρ, ούτος σοφός», δηλ., εκείνος ο άνθρωπος είναι σοφός, ο οποίος υπομένει καλύτερα, τις εκ των θεών προερχόμενες συμφορές. Η επίδειξη, συνεπώς, της υπομονής με τη σχετική σοφία αποτελεί το φάρμακο εκείνο που μαζί με το εμβόλιο που ψάχνει η επιστήμη, θεωρώ ότι θα μας βγάλει νικητές απ΄ αυτή τη φοβερή δοκιμασία.
Με το αργά ή γρήγορα, λοιπόν, η ώρα η καλή θα έλθει και η επόμενη μέρα όμως, όπως υποστηρίζουν οι επαΐοντες, δεν θα έχει καμιά ομοιότητα με την προηγούμενη (κλείσιμο επιχειρήσεων, ανεργία, οικονομική εξαθλίωση …) επιπτώσεις που κατά τη γνώμη μου δεν έχουν προηγούμενο! Το γεγονός αυτό, κατ΄ εμέ, επιβάλλει λαός και εξουσία να ενεργοποιήσουν την προτροπή του Πυθαγόρα: «Λόγισαι προ έργου». Το «λόγισαι» σημαίνει σκέψου, συλλογίσου, μελέτα τα προβλήματα αυτά. Με άλλα λόγια τοποθετήσου επί της νέας πραγματικότητας και καθόρισε τη θέση σου, τόσον ως εσωτερική πρόθεση, όσον και ως ικανότητα της προθέσεώς σου. Το «λόγισαι» αυτό της επομένης, αν συνοδευτεί με τη λιτότητα που έχω ακούσει από το 1974, (ήμουνα νιος και γέρασα), καλύτερα να μας λείψει. Φρονώ ότι θα χρειαστεί ένας καινούργιος σχεδιασμός όπου ο λογισμός θα έχει και την έννοια και της συνετής μελέτης, και του προγραμματισμού, και της προβλέψεως, και της μεθοδεύσεως, και ως παρακολούθηση της εξέλιξης αυτής, και ως έγκαιρη παρέμβαση από μια ηγεσία δημοκρατική που θα εμφορείται από αρχές και αξίες ανθρωπιστικές, για να μην υπάρξει παρέκκλιση από την καλώς χαραχθείσα πορεία. Αν, «ο μη γένοιτο», η πορεία αυτή συνεχίσει με βάση τη Νεοφιλελεύθερη ιδεολογία που γνωρίσαμε μέχρι σήμερα, ουαί και αλίμονο, όχι τόσο για μας «τους προβεβηκότες την ηλικίαν», όσο κυρίως για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Το σύστημα που έκανε τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους πρέπει να εκλείψει και θα εκλείψει, αν ο λαός και η εξουσία, η εξουσία και ο λαός, στο δίλημμα: Οικονομία και Άνθρωπος, απαντήσει πάνω απ΄ όλα ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Το σύστημα, λοιπόν, που τοποθετούσε πάνω από τον άνθρωπο την οικονομία, με τούτη την πανδημία, φρονώ ότι χρεοκόπησε. Άλλωστε, η σύγχρονη πραγματικότητα είναι δηλωτική της φοβερής αντίθεσης μεταξύ του πλεονάζοντος πλούτου από τη μια και των μεγάλων εκείνων μαζών που βρίσκονται στην εξαθλίωση(!). Ο παγκόσμιος πλούτος βρίσκεται, δυστυχώς, στα χέρια του 2% …, αν είναι δυνατόν … Αυτή η πανδημία θα πρέπει να μας φρονηματίσει και να γεφυρώσουμε το χάσμα αυτής της αντίθεσης. Μερικοί πρότειναν ήδη για τη σημερινή κατάσταση την πολιτική helicopter money, δηλ., δημιουργία χρήματος για την ενίσχυση των επιχειρήσεων και των εργαζομένων, δεν ξέρω, αν η πρόταση αυτή είναι σωστή, αυτό το ξέρουν οι Οικονομολόγοι, εγώ φρονώ ότι η οικονομική δύναμη δεν αρκεί να υπάρχει, αλλά να διανέμεται σωστά με βάση τη δικαιοσύνη και την αρχή της αλληλεγγύης. Το εισόδημα είναι ανάγκη να διανέμεται έτσι ώστε να καλύπτει τις ανάγκες όλων των λαών, για παράδειγμα της Ε.Ε. Μόνον έτσι γεφυρώνεται το χάσμα της αντίθεσης και μειώνεται ο κίνδυνος μιας κοινωνικής ανατροπής. Η Γερμανία, «ειρήσθω εν παρόδω», και η Μέρκελ δεν θα την αποφύγει την ανατροπή αυτή αρνούμενη τη δημιουργία ενός Ευρωομολόγου και συνεχίζοντας αυτή την πολιτική της λιτότητας …
Για τη Γερμανική αυτή πολιτική ο Μένανδρος είναι αποκαλυπτικός, όταν λέει ότι: «Πλούτος αλόγιστος προσλαβών εξουσίαν και τους φρονείν δοκούντας ανοήτους ποιεί». Στην προκειμένη περίπτωση ο πλούτος και η αλαζονεία, όταν συνδυαστούν σε ένα πρόσωπο και σε ένα λαό, τον καθιστούν λίαν επικίνδυνο. Και τούτο διότι συνδυάζεται η οικονομική δύναμη με την αφροσύνη. Αυτοί που νομίζουν ότι ορθοφρονούν, ή έστω στοχάζονται, βρίσκονται σε ένα στάδιο όπου έχουν έλλειψη και δοκιμασιών και ανάλογων εμπειριών. Η δύναμη, η άσκηση της εξουσίας γενικά είναι η κρίση της φρονήσεως και των ανθρωπιστικών αισθημάτων. Το «ποιεί ανοήτους» σημαίνει με λόγια απλά ότι τους εξοστρακίζει από τη νομιζόμενη ορθοφροσύνη και ταυτόχρονα τους αποκαλύπτει ως εστερημένους των ανθρωπιστικών αρετών.
Συνεπώς, την επόμενη μέρα, λαός και εξουσία, εξουσία και λαός, οφείλουμε στο μέτρο του δυνατού να διεκδικήσουμε μια ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ δικαίου, όπου ο κάθε λαός θα μπορεί εξίσου με όλους τους άλλους να αναπτύσσει τις προσωπικές του δυνάμεις, και ελεύθερα να σκέπτεται, και ελεύθερα να ενεργεί, και χωρίς να αδικεί και να εκμεταλλεύεται τους άλλους. Μόνον έτσι προάγεται και η ανάπτυξη και η ευημερία του και πάνω απ΄ όλα και η Υγεία του, αυτό το θεμέλιο της ανθρώπινης ευτυχίας που τόσο πολύ κλονίζεται στις μέρες μας, καθόσον οι κήρυκες του φιλελευθερισμού συνειδητά το αγνοούσαν και το παραμελούσαν για χάρη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αλήθεια, πού είναι σήμερα αυτή η περίφημη ιδιωτική πρωτοβουλία; … Τέλος πάντων, δεν προχωρώ περισσότερο στην ανάλυση αυτή, επανέρχομαι σ΄ αυτή την ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ που προανέφερα την οποία μπορούμε να φτιάξουμε, αν καταλάβουμε ότι: Δύο είναι τα ουσιώδη συστατικά της ανθρώπινης ζωής, το ΑΤΟΜΟ και η ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Το άτομο έχει και φυσική και ηθική ύπαρξη, ενώ η κοινωνία έχει μονάχα ηθική, που είναι όμως απαραίτητη για τη ζωή του ανθρώπου, όσο και η ύπαρξη του ατόμου. Για να αναπτυχθεί το άτομο απαιτεί και δίκαια την Ελευθερία του σε όλες τις μορφές της. Η κοινωνία για να υπάρξει θέλει την Πειθαρχία και την Τάξη. Το άτομο θα πρέπει να διεκδικεί τα Δικαιώματά του και η κοινωνία θα πρέπει ταυτόχρονα να επιβάλλει τα Καθήκοντα. Να, μια τέλεια κοινωνία που ισορροπεί το άτομο με το σύνολο, που συμφιλιώνει τα δικαιώματα με τα καθήκοντα και την ελευθερία με την πειθαρχία και την τάξη. Αλήθεια, πόσο διαφορετική είναι η σημερινή κοινωνία μας, καθόσον δεν αποτελείται, δυστυχώς, από ελεύθερους ανθρώπους, αλλά από δούλους σιωπηλούς που έχουν χάσει πια την επιθυμία της φωνής …
Λοιπόν, μια Ευρωπαϊκή Κοινωνία Ανθρωπιστική πρέπει να ξημερώσει την επόμενη αυτής της κρίσης, όχι ως μια μάζα ανελεύθερων ανθρώπων και λαών, αλλά ως ένα σύνολο ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με πλήρη συναίσθηση της αξίας και του προορισμού τους. Αυτό ακριβώς είναι και παράκληση της νέας γενιάς, που εύχεται να γίνουν αυτά τα μνήματα αυτού του θανατηφόρου ιού γέφυρες ενότητας και ΑΓΑΠΗΣ όλων των λαών της ανθρωπότητας.
Φίλες και φίλοι, καλή υπομονή. Γεια σας και χαρά σας.