Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου στο Πάγκρεας: «O σιωπηλός δολοφόνος»

Κάθε χρόνο η 15η Νοεμβρίου είναι μια ημέρα που σε παγκόσμιο επίπεδο είναι αφιερωμένη στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κόσμου για το καρκίνο στο πάγκρεας. Ο καρκίνος του παγκρέατος αρχίζει στους ιστούς του παγκρέατος, ένα όργανο στην κοιλιά σας που βρίσκεται σε οριζόντια θέση πίσω από το κάτω μέρος του στομάχου σας. Το πάγκρεας εκκρίνει ένζυμα που βοηθούν στην πέψη και ορμόνες που βοηθούν στη ρύθμιση του μεταβολισμού των σακχάρων.

Η θνησιμότητα από καρκίνο του παγκρέατος στην Ευρώπη εμφανίζει αύξηση 5% μεταξύ 1990-2016, σύμφωνα με έκθεση της ευρωπαϊκής οργάνωσης γαστρεντερολόγων United European Gastroenterology (UEG), η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Παγκρεατικού Καρκίνου.

Ο εν λόγω καρκίνος αποκαλείται και «σιωπηλός δολοφόνος» επειδή έχει τη μικρότερη επιβίωση ασθενών από όλους τους καρκίνους στην Ευρώπη και ευθύνεται για περισσότερους από 95.000 θανάτους κάθε χρόνο.

Ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη διάγνωση είναι μόνο 4,6 μήνες.

Τα συμπτώματά του αργούν να εκδηλωθούν, με συνέπεια να είναι δύσκολη η έγκαιρη διάγνωση της νόσου, ώστε να γίνει η σωτήρια για τη ζωή χειρουργική αφαίρεση του όγκου.

Παρά την αύξηση της θνησιμότητας και τη μικρή επιβίωση των ασθενών, ο παγκρεατικός καρκίνος, σύμφωνα με την UEG, λαμβάνει λιγότερο από το 2% της συνολικής χρηματοδότησης για αντικαρκινική έρευνα στην Ευρώπη, ποσοστό που κρίνεται τελείως ανεπαρκές αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Τελευταία η έρευνα στρέφεται στο ρόλο του μικροβιώματος, καθώς ο πληθυσμός των μικροβίων σε ένα καρκινικό πάγκρεας έχει βρεθεί να είναι περίπου 1.000 φορές μεγαλύτερος από το υγιές πάγκρεας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η απομάκρυνση βακτηρίων από το έντερο και το πάγκρεας μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του καρκίνου και να «αναπρογραμματίσει» τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, ώστε να αμύνονται καλύτερα έναντι των καρκινικών κυττάρων.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι, επιφέροντας αλλαγές στο μικροβίωμα, θα βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας ή της ανοσοθεραπείας, θα επιβραδύνουν τις μεταστάσεις και τελικά θα «φρενάρουν» την επιδείνωση της νόσου.