Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα: «Συναντώ καθημερινά ρατσισμό, αλλά δεν θεωρώ ότι εκφράζει τους Έλληνες»

ΤΩΡΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΝΔ
Ο 50ΧΡΟΝΟΣ ΣΠΥΡΟΣ-ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΧΑΓΚΑΜΠΙΜΑΝΑ έχει ζήσει μια ζωή που θα μπορούσε να γίνει κινηματογραφική ταινία με πολλή δράση και σασπένς. Ήρθε από το Μπουρούντι για να φοιτήσει στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Όταν αποφοίτησε όμως, στη χώρα του έγινε ένα πραξικόπημα που δεν του επέτρεψε να επιστρέψει και έτσι αναγκάστηκε να ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα, όπου ξεκίνησε δεύτερες σπουδές, στη Νομική, ενώ παράλληλα εργαζόταν στη Βιβλιοθήκη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Όταν μετά από χρόνια, το 2005, έγιναν εκλογές και την εξουσία πήραν οι μέχρι τότε αντιστασιακοί και ο Πιερ Νκουρουνζίζα, αποφάσισε να επιστρέψει για να συμβάλει κι αυτός στην αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Κάνοντας μια νέα αρχή, εγκαταστάθηκε στην Μπουζουμπούρα του Μπουρούντι και ο νέος Πρόεδρος ανέθεσε σε αυτόν και μερικούς ακόμα αξιωματικούς να συστήσουν μια δημοκρατική αστυνομία. Ο αντιστασιακός Πρόεδρος όμως, μετά την ανάληψη της εξουσίας, άρχισε να μετατρέπεται σταδιακά σε έναν αυταρχικό ηγέτη, να μετέρχεται αντιδημοκρατικών μεθόδων και να καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σύντομα ξέσπασαν αναταραχές και εξεγέρσεις τις οποίες ο Πρόεδρος της χώρας ζήτησε από την αστυνομία να καταπνίξουν με άγρια καταστολή. Ο Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα αρνήθηκε να εκτελέσει τις εντολές του, με συνέπεια το 2015 να συλληφθεί και να φυλακιστεί.

Αν δώσεις σημασία στον ρατσιστή, κινδυνεύεις να νομίζεις ότι όλοι είναι σαν αυτόν. Ενώ αυτός είναι ένας άνθρωπος με δικά του προσωπικά προβλήματα. Δεν πιστεύω ότι οι ρατσιστές εκφράζουν την πλειοψηφία της κοινωνίας μας.

Ο Άρης Δημοκίδης έγραφε γι’ αυτόν το 2015 στο LIFO.gr: «Ο Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, Έλληνας πολίτης, κάτοικος Μπουζουμπούρα, εδώ και έξι μήνες κρατείται παράνομα στις φυλακές του Μπουρούντι. Ως αξιωματικός της μπουρουντιανής αστυνομίας, αρνήθηκε να εκτελέσει εντολές βίαιων πρακτικών που μπορούσαν να οδηγήσουν σε δολοφονίες αμάχων διαδηλωτών».

Ο ίδιος σε επιστολή του, που κατάφερε να γράψει και να στείλει μέσα από τη φυλακή, έλεγε: «Συνελήφθην στις 27 Ιουνίου 2015 από τους άνδρες της προεδρικής αστυνομίας και οδηγήθηκα αμέσως στα κρατητήρια των μυστικών υπηρεσιών. Επί δέκα ολόκληρες ημέρες υποβλήθηκα σε φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια, με σκοπό τον εξαναγκασμό μου σε απόσπαση δήθεν ομολογίας. Στις 8 Ιουλίου οδηγήθηκα στις φυλακές της Μουραμούγια με την ψευδή και ανυπόστατη κατηγορία της συμμετοχής σε “απόπειρα πραξικοπήματος”, που επισείει εξοντωτικές ποινές. Βρίσκομαι στην άνω φυλακή υπό άθλιες και φρικτές συνθήκες κράτησης. Έχω δικαιολογημένως φόβους ότι δεν θα τύχω της απαιτούμενης δίκαιης δίκης. H προφυλάκισή μου δεν στηρίζεται σε αξιόπιστη και νομικά βάσιμη κατηγορία. Είναι αντίθετη στο Διεθνές Δίκαιο περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του Αφρικανικού Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Δικαιωμάτων των Λαών, του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, που έχουν κυρωθεί από το Μπουρούντι».

Εκείνη την περίοδο στην Ελλάδα μια αυθόρμητη πρωτοβουλία συμφοιτητών του από τη Νομική, έγινε η αφορμή για να δημιουργηθεί ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης που κατάφερε, μετά από διάφορες ενέργειες, να πετύχει την απελευθέρωση του.

«Σας αγαπά πολύς κόσμος εδώ στην Ελλάδα, πήρα εκατοντάδες γράμματα για εσάς» του είχε πει ο Νίκος Κοτζιάς το 2016, όταν τον συναντησε στο υπουργείο Εξωτερικών λίγο μετά την αποφυλάκισή του. Εκείνος είχε δηλώσει πως παρότι ήταν μια μέρα χαράς για τον ίδιο, δεν θα έπρεπε να ξεχνάμε ότι «ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί για τους άλλους που έμειναν πίσω».

Από τότε ο Σπύρος-Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα ζει στην Ελλάδα.

Σχετικές δημοσιεύσεις